ارتودنسی با ایمپلنت؛ آیا با ایمپلنت می توان ارتودنسی کرد؟

چرا ایمپلنت حرکت نمی کند؟

دندان طبیعی به کمک رباط پریودنتال به استخوان متصل است. همین ساختار باعث می شود در اثر نیروهای ارتودنسی، استخوان اطراف دندان به تدریج تغییر شکل دهد و دندان بتواند در موقعیت جدید قرار بگیرد.

اما ایمپلنت مستقیماً با استخوان فک یکپارچه می شود. این اتصال که به آن اُسواینتگریشن می گویند، باعث می شود ایمپلنت مانند یک دندان طبیعی در استخوان جابه جا نشود. بنابراین در ارتودنسی با ایمپلنت، نیروی ارتودنسی معمولاً برای حرکت دادن خود ایمپلنت طراحی نمی شود؛ بلکه دندان های طبیعی اطراف آن جابه جا می شوند.

آیا با ایمپلنت می توان ارتودنسی کرد؟

بله. وجود ایمپلنت به خودی خود مانعی برای شروع ارتودنسی نیست.

اگر ایمپلنت به درستی در استخوان قرار گرفته و از نظر لثه و استخوان مشکلی نداشته باشد، می توان دندان های طبیعی را با براکت یا الاینر حرکت داد. نکته مهم این است که متخصص ارتودنسی از ابتدا بداند ایمپلنت در کدام قسمت فک قرار دارد.

در واقع ….

پاسخ به سؤال آیا با ایمپلنت می توان ارتودنسی کرد بیشتر از آنکه به وجود یا نبود ایمپلنت بستگی داشته باشد، به محل آن و هدف درمان مربوط است.

برای مثال، اگر ایمپلنت در قسمت انتهایی فک قرار داشته باشد، ممکن است تأثیر محدودی بر حرکت دندان های جلویی داشته باشد. اما اگر ایمپلنت بین چند دندان طبیعی قرار گرفته باشد، طراحی حرکت دندان ها باید با دقت بیشتری انجام شود.

ایمپلنت می تواند تکیه گاه ارتودنسی باشد

یکی از نکات جالب در ارتودنسی با ایمپلنت این است که ایمپلنت همیشه یک محدودیت نیست. در برخی شرایط می توان از ایمپلنت به عنوان یک نقطه ثابت برای اعمال نیرو استفاده کرد.

در ارتودنسی، کنترل نقطه ای که نیرو از آن وارد می شود اهمیت زیادی دارد. ایمپلنت به دلیل اتصال ثابت خود به استخوان، برخلاف دندان طبیعی جابه جا نمی شود و می تواند به عنوان یک تکیه گاه برای حرکت دادن دندان های دیگر مورد استفاده قرار بگیرد. البته استفاده از ایمپلنت به عنوان تکیه گاه به شرایط درمان بستگی دارد و برای همه بیماران یکسان نیست.پ

اگر ایمپلنت بین دندان های طبیعی باشد چه؟

محل ایمپلنت یکی از مهم ترین عوامل در ارتودنسی با ایمپلنت است.

فرض کنید فردی یک ایمپلنت در بین دو دندان طبیعی دارد و بعد از مدتی متوجه می شود دندان های اطراف آن نامرتب شده اند. از آنجا که ایمپلنت جابه جا نمی شود، متخصص باید حرکت دندان های طبیعی را به گونه ای برنامه ریزی کند که با موقعیت ایمپلنت هماهنگ باشد.

در چنین شرایطی ممکن است دندان های اطراف ایمپلنت حرکت کنند، اما خود ایمپلنت در همان موقعیت باقی بماند.

گاهی هم موقعیت ایمپلنت با موقعیت ایده آل دندان ها هماهنگ نیست. در این حالت، درمان می تواند پیچیده تر شود و حتی در بعضی شرایط نیاز به بررسی مجدد روکش یا خود ایمپلنت وجود داشته باشد.

ارتودنسی قبل از ایمپلنت بهتر است یا بعد از آن؟

اگر فرد هنوز ایمپلنت دریافت نکرده‌باشد و هم زمان به ارتودنسی نیاز داشته‌باشد، معمولاً امکان برنامه ریزی برای هر دو درمان وجود دارد.

در بسیاری از موارد، اگر فضای محل ایمپلنت مناسب نباشد یا دندان ها نیاز به جابه جایی داشته‌باشند، ابتدا ارتودنسی انجام می شود. بعد از ایجاد فضای مناسب و رسیدن دندان ها به موقعیت موردنظر، محل ایمپلنت برای کاشت مهیا می شود.

این موضوع یکی از دلایلی است که در بعضی بیماران، ارتودنسی با ایمپلنت از ابتدا بهترین ترتیب درمان نیست و بهتر است ایمپلنت پس از ارتودنسی انجام شود. البته ترتیب درمان به شرایط هر فرد بستگی دارد و نمی توان یک نسخه ثابت برای همه بیماران در نظر گرفت.

اگر اول ایمپلنت گذاشته باشیم چه؟

اگر ایمپلنت از قبل کاشته‌شده‌باشد، باز هم در بسیاری از موارد امکان ارتودنسی وجود دارد. متخصص ارتودنسی ابتدا موقعیت ایمپلنت و دندان های اطراف را بررسی می کند. سپس مشخص می شود کدام دندان ها قابلیت حرکت دارند و چه حرکاتی باید انجام شود.

در ارتودنسی با ایمپلنت، وجود یک ایمپلنت قدیمی لزوماً به معنی توقف درمان نیست. مسئله اصلی این است که آیا موقعیت فعلی ایمپلنت با طرح درمان جدید سازگار است یا خیر. اگر ایمپلنت در موقعیت مناسبی قرار داشته باشد، ممکن است هیچ اقدام اضافه ای لازم نباشد.

اگر ایمپلنت در جای نامناسب قرار گرفته باشد چه؟

این یکی از پیچیده ترین شرایط در درمان هم زمان ایمپلنت و ارتودنسی است. اگر ایمپلنت در موقعیتی قرار گرفته باشد که فضای موردنیاز برای حرکت دندان های طبیعی را محدود کند، متخصص باید ابتدا بررسی کند که آیا می توان دندان ها را بدون دستکاری ایمپلنت حرکت داد یا خیر.

از آنجا که ایمپلنت مانند دندان طبیعی قابل جابه جایی نیست، در بعضی موارد ممکن است گزینه های درمانی محدود شوند. در چنین شرایطی، بررسی تصاویر رادیوگرافی و گاهی تصویربرداری سه بعدی می تواند به مشخص شدن موقعیت دقیق ایمپلنت و ریشه دندان های اطراف کمک کند.

آیا روکش ایمپلنت باید در طول ارتودنسی برداشته‌شود؟

نه همیشه. اگر ایمپلنت و روکش آن در موقعیت مناسبی قرار داشته باشند و با طرح درمان تداخل ایجاد نکنند، ممکن است نیازی به برداشتن روکش نباشد.

اما اگر فرم، اندازه یا موقعیت روکش باعث ایجاد مشکل در بستن براکت، تماس دندان ها یا حرکت دندان های مجاور شود، متخصص ممکن است نیاز به اصلاح یا تعویض روکش را بررسی کند. بنابراین در ارتودنسی با ایمپلنت تصمیم درباره روکش باید بر اساس طرح درمان گرفته شود، نه صرفاً به دلیل وجود ایمپلنت.

آیا ارتودنسی به ایمپلنت آسیب می زند؟

اگر ایمپلنت به طور کامل با استخوان جوش خورده و از نظر بافت های اطراف سالم باشد، اعمال نیرو به دندان های طبیعی لزوماً به معنی آسیب به ایمپلنت نیست.

با این حال، سلامت لثه و استخوان اطراف ایمپلنت اهمیت زیادی دارد. وجود التهاب، بیماری لثه یا مشکلات مربوط به استخوان می تواند شرایط درمان را تغییر دهد.

به همین دلیل، قبل از شروع ارتودنسی با ایمپلنت باید وضعیت ایمپلنت و بافت های اطراف آن بررسی شود.

فاصله دندان ها با ایمپلنت مهم است؟

بله، فاصله و موقعیت ریشه دندان های طبیعی نسبت به ایمپلنت اهمیت زیادی دارد.

اگر ریشه دندان طبیعی بیش از حد به ایمپلنت نزدیک باشد، برنامه ریزی حرکت آن باید با دقت انجام شود. متخصص ارتودنسی با بررسی تصاویر رادیوگرافی می تواند موقعیت ریشه ها و ایمپلنت را ارزیابی کند. هدف این است که دندان های طبیعی در محدوده ای حرکت کنند که با ایمپلنت و استخوان اطراف آن تداخل ایجاد نکند.

آیا ارتودنسی با الاینر و ایمپلنت امکان پذیر است؟

در بسیاری از موارد بله. داشتن ایمپلنت به تنهایی مانع استفاده از الاینر شفاف نیست. الاینر می تواند برای حرکت دندان های طبیعی طراحی شود و ایمپلنت به عنوان یک ساختار ثابت در دهان باقی بماند. البته نوع و میزان حرکات قابل انجام، به شرایط هر بیمار بستگی دارد.

در بعضی طرح های درمانی، ایمپلنت حتی می تواند به عنوان یک نقطه ثابت در برنامه ریزی نیرو مورد توجه قرار بگیرد.

اگر چند ایمپلنت داشته باشیم چه؟

داشتن چند ایمپلنت هم لزوماً ارتودنسی را غیرممکن نمی کند، اما تعداد و محل ایمپلنت ها اهمیت بیشتری پیدا می کند. اگر چند ایمپلنت در قسمت های مختلف فک وجود داشته‌باشند، بخش هایی از دندان های طبیعی همچنان قابلیت حرکت دارند و بخش های دارای ایمپلنت ثابت باقی می مانند.

در نتیجه، هرچه تعداد ایمپلنت ها بیشتر باشد، طراحی دقیق مسیر حرکت دندان ها اهمیت بیشتری پیدا می کند.

قبل از شروع درمان چه بررسی هایی لازم است؟

برای تصمیم گیری درباره ارتودنسی با ایمپلنت، معاینه بالینی و بررسی تصاویر رادیوگرافی اهمیت دارد. متخصص معمولاً مواردی مانند این ها را بررسی می کند:

• محل و تعداد ایمپلنت ها
• وضعیت استخوان اطراف ایمپلنت
• سلامت لثه ها
• موقعیت ریشه دندان های طبیعی
• میزان نامرتبی دندان ها
• وضعیت فک و بایت
• شکل و موقعیت روکش ایمپلنت
• فضای موجود بین دندان ها
• هدف نهایی درمان

بر اساس این اطلاعات می توان مشخص کرد که آیا حرکت دندان های طبیعی امکان پذیر است و چه نوع نیروهایی باید استفاده شود.

ارتودنسی با ایمپلنت چقدر طول می کشد؟

مدت درمان را نمی توان صرفاً بر اساس وجود ایمپلنت مشخص کرد. مدت ارتودنسی به عواملی مانند این ها بستگی دارد:

• میزان نامرتب
• نوع حرکات موردنیاز
• وضعیت بایت
• تعداد دندان های درگیر
• و روش ارتودنسی

اگر ایمپلنت باعث محدود شدن بعضی حرکات شود، ممکن است طراحی درمان پیچیده‌تر شود، اما این به معنی طولانی تر شدن قطعی درمان نیست.

چه زمانی باید قبل از ارتودنسی با ایمپلنت مشاوره گرفت؟

اگر ایمپلنت دارید و قصد دارید دندان هایتان را ارتودنسی کنید، بهتر است قبل از شروع درمان، وضعیت ایمپلنت و دندان های اطراف آن بررسی شود.

به خصوص اگر ایمپلنت در فضای بین دندان های طبیعی قرار گرفته، چند ایمپلنت دارید، روکش ایمپلنت با دندان های دیگر تداخل دارد یا مدت زیادی از کاشت آن گذشته است، برنامه ریزی دقیق اهمیت بیشتری پیدا می کند. در این موارد حتما با یک متخصص ارتودنسی خوب صحبت کنید.

پاسخ به سوالات متداول در خصوص ارتودنسی با ایمپلنت دندان