محدودیت های درمان ارتودنسی
دانستنی های ارتودنسی مقالات فرحناز 0 نظر کاربران 2 خرداد 1397

خطرات و محدودیت های درمان ارتودنسی

محدودیت های درمان ارتودنسی نیز مانند دیگر درمان ها باید به خوبی بررسی شود.

همه ما می دانیم که هیچ درمانی بدون خطر نیست درمان های ارتودنسی نیز خارج از این قاعده نمی باشند.

این خطرات ممکن است ناشی از یک واکنش شدید به بیهوشی در یک عمل جراحی فک باشد.

درنتیجه مشکلات و محدودیت های درمان ارتودنسی را به طور  قابل توجهی افزایش دهد.

البته همه بیماران باید قبل از انجام هر نوع جراحی مشاوره شوند و بیماران خاص نیز به مشاوره خاص نیاز دارند.

انتظارات معقول از نتایج درمان ارتودنسی

در ارتودنسی هر درمانی که انجام می شود با هدف اولیه مرتب کردن دندان های جلویی و ایجاد هم ترازی انجام می شود.

محدودیت های درمان ارتودنسی که هر فرد ممکن است داشته باشد شاید خارج از کنترل درمان ارتودنسی باشد.

این امر شامل رشد ژنتیکی فک است که در نهایت ممکن است در موقعیت دندان های جلویی اثر داشته باشد.

همچنین در مناطقی که نیاز به همکاری بیمار در منزل است ، باید کنترل درمان را در اختیار بیمار قرار داد.

به همین دلیل نتایج نهایی بستگی فراوانی به چگونگی استفاده بیمار از نگهدارنده ها ی متحرک در منزل دارد.

عواملی که خارج از کنترل ارتودنتیست هستند و در نتایج درمان ارتودنسی تاثیر دارند کدامند؟

  • رشد ژنتیکی فک
  • عدم همکاری بیمار در استفاده از دستگاه ارتودنسی متحرک در منزل
  • کنار نگذاشتن عادات غلط و مخرب
  • حذف کردن برخی از قرار ملاقات ها از سوی بیمار که باعث وقفه در درمان می شود

محدودیت زمانی یکی دیگر از محدودیت های درمان ارتودنسی

محدودیت های درمان ارتودنسی ممکن است از هر فرد به فرد دیگری متفاوت باشد.

زیرا اختلاف قابل توجهی در مدت زمان بهبود کامل مال اکلوژن ( ناهنجاری های دندان ) هر بیمار وجود دارد.

چگونگی سرعت حرکت دندان های هر بیمار میتواند تعیین کننده مدت زمان درمان او باشد.

 اغلب برنامه های جامع درمان ارتودنسی  به طور معمول در حدود دو سال زمان لازم دارد.

ارتودنتیست شما ممکن است در ابتدای درمان با توجه به برآوردی که از مال اکلوژن شما دارد طول مدت درمان را به طور تقریبی به اطلاع شما برساند.

اما این پیشرفت درمان شما است که تعیین کننده مدت زمان درمان ارتودنسی می باشد.

مدت زمان درمان ارتودنسی به چه عواملی بستگی دارد؟

  • مال اکلوژن هرفرد
  • انتظارات هر فرد از درمان ارتودنسی
  • چگونگی سرعت حرکت دندان هر فرد

عود درمان ارتودنسی

پس از برداشتن بریس ممکن است درمان ارتودنسی شما عود کند.

از این رو متخصص ارتودنسی برای جلوگیری از عود ( جزئیات بیشتر در مقاله نکاتی درباره عود درمان ارتودنسی) برای شما نگهدارنده هایی را تجویز می کند.

شاید شما نگهدارنده های متحرک خود را مطابق دستور ارتودنتیست خوداستفاده نکنید.

در این صورت خطر عود به خصوص در ماه های اولیه ی پس از برداشتن بریس و حذف دستگاه ارتودنسی ثابت بسیار بالا می رود.

دندان های شما حتی چند سال بعد از ارتودنسی تمایل به حرکت و برگشتن به موقعیت قبل از درمان را دارند.

البته با افزایش سن حتما تغییراتی در دندان ها رخ خواهد داد.

این تغییرات در درجات مختلف تقریبا در تمام بیمارانی که درمان ارتودنسی کرده اند دیده شده است.

استفاده طولانی مدت از نگهدارنده های متحرک می تواند از این تغییرات و اتفاقات ناخوشایند دیگر جلوگیری کند.

خطر تحلیل ریشه

خطر تحلیل ریشه در بیماران مستعد یکی دیکر از محدودیت های درمان ارتودنسی است.

خطر تحلیل یا کوتاهی ریشه در طول درمان ارتودنسی در برخی از بیماران جدی تر است.

یک وضعیت نادر در درصد پایینی از بیماران ارتودنسی ( بین 3 تا 5 درصد) دیده شده است.

این وضعیت خطر  کوتاهی ریشه است که در آنها  تا حدود یک سانت و گاهی بیشتراتفاق افتاده است.

این کوتاهی ریشه به طور قابل توجهی می تواند سلامت و ثبات بلند مدت دندان را تحت تاثیر قرار دهد.

هنوز علت دقیق و قابل استنادی برای این تحلیل شناخته نشده و هیچ روش موثر و کارآمدی برای جلوگیری از وقوع آن پیشنهاد نشده است.

اما متخصصین ارتودنسی می دانند که این تحلیل در اشکال مختلف و در طول یک دوره زمانی طولانی مثلا 2 یا 3 سال رخ می دهد.

از این رو ارتودنتیستها قبل از شروع درمان و در اواسط درمان به وسیله رادیوگرافی و عکس پانوراما از تحلیلی که در طول درمان رخ داده است با خبر می شوند.

علت تحلیل ریشه در موارد خاص:

  • بیماری آسم
  • سابقه ضربه یا شکستگی ( تروما)
  • اعمال نیروی غلط توسط دندانپزشک کم تجربه

سفید ک های روی دندان

در مدت درمان ارتودنسی اهمیت بهداشت دهان و دندان دو چندان می شود.

زیرا نتایج حاصل از مراقبت نامناسب دندان به منزله ویرانگری زیبایی ظاهری دندان می باشد.

سفیدک های روی دندان از آهک هایی است که به تدریج بر روی دندان ها نقش می بندند.

اگر مواد غذایی وپلاک ها ( باکتری های چسبنده ای که به دندان می چسبد ) به طور منظم از روی دندان ها پاک نشوند این سفید ک ها بر روی دندان ظاهر می شوند.

برای پیشگیری از ایجاد این سفیدک ها می توان زمان مسواک زدن را قدری طولانی تر و با دقت تر کرد.

نخ دندان را هر روز به کار برد و یک رژیم غذایی کم قند انتخاب کرد.

همچنین استفاده از یک دهان شویه فلوراید روزانه به طور قابل توجهی شانس ظاهر شدن سفیدک های آهکی را بر روی دندان کاهش می دهد.

پیش گیری از ایجاد سفید ک روی دندان در حین ارتودنسی:

  • استفاده از مسواک بین دندانی
  • کمتر کردن تعداد وعده های خوراکی
  • عدم استفاده از نوشیدنی های گاز دار
  • مسواک زدن بعد از هر بار خوردن خوراکی

خطر پوسیدگی دندان

با وجود دستگاه ارتودنسی ثابت در دهان امکان گیر غذایی در اطراف براکت ها زیاد است.

تجمع مانده مواد غذایی در حوالی براکت ها می تواند شانس پوسیدگی دندان را تا چند برابر اضافه کند.

در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باید شاهد پوسیدگی های گسترده ای در این نواحی بود.

به وسیله مراقبت های دقیق و صحیح که شامل مسواک زدن تک تک دندان ها ، کشیدن نخ دندان یک بار در روز و استفاده از مسواک بین دندانی است ، می توان بطور چشم گیری از خطر پوسیدگی دندان در حین درمان ارتودنسی جلوگیری کرد.

مشکلات پریودنتال

پریودنتال

در اثر بهداشت نامناسب دهان و دندان علاوه بر خطر ظهور سفیدک ها بر روی دندان ، خطر عدم سلامت بافت ها و استخوان حمایت کننده دندان نیز ممکن است وجود داشته باشد.

به همین دلیل بیماران قبل از آغاز درمان ارتودنسی باید از نظر سلامت پریودنتال پایدار مورد ارزیابی قرار بگیرند.

بهتر است بیماران قبل از شروع درمان از نظر مشکلات پریودنتال به طور مکرر مورد ارزیابی و قرار بگیرند.

همچنین در طول درمان نیز توصیه می شود برای نظارت بهتر و خاص تر  بر بافت لثه و سلامت بافت های حمایت کننده با یک پریودنتیست  ملاقات کرد.

انکیلوز DENTAL ANKYLOSIS یکی دیگر از محدودیت های درمان ارتودنسی

از دیگر عوارض جدی ولی نادر درمان ارتودنسی می توان به انکیلوز دندان ( جوش خوردن ریشه دندان به استخوان یا فک جوش ) اشاره کرد.

انکیلوز دندان می تواند مشکلاتی را برای درمان ارتودنسی ببار بیاورد.

زیرا در اثر این عارضه دندان به استخوان فک جوش خورده و در جای خود چسبیده و ثابت می شود.

به همین دلیل با نیروهای وارده از طرف ارتودنسی مقاومت می کند.

در حالت عادی و طبیعی نوعی بافت لثه که رباط پریودنتال نامیده می شود  ریشه دندان  را احاطه کرده است .

این رباط از رشته هایی تشکیل شده ، که از یک طرف به دندان و از طرف دیگر به استخوان اتصال پیدا می کند.

اگر دندان به استخوان فک پایینی جوش خورده باشد نیروهای ارتودنسی به سختی قادر به حرکت دندان می شوند.

حرکت دندان در واقع همیشه از اطراف دندان شروع می شود و اگر انکیلوزه در دندان وجود داشته باشد ، اجازه نمی دهد که نیروهای ارتودنسی تاثیر خود را به جا بگذارند.

خطای دندانپزشک

متاسفانه خطای درمان کننده یکی از مهمترین عواملی است که می تواند باعث ناموفق بودن  درمان ارتودنسی شود.

دندانپزشک کم تجربه می تواند اصلی ترین عامل ایجاد کننده عوارض نامطلوب درمان ارتودنسی باشد.

این دندانپزشکان به وسیله بهای اندکی که بابت درمان خود تقاضا می کنند باعث بوجود آمدن غیر قابل جبران ترین مشکلات ارتودنسی می شوند.

ایجاد یا رفع درد فک

تحقیقات و مطالعاتی که بر روی بیمارانی که در چند سال اخیردرمان ارتودنسی را در یک کلینیک انجام داده اند نشان داده است که ارتباط نزدیکی بین درمان ارتودنسی و بوجود آمدن یا برطرف شدن مشکلات فکی وجود دارد.

درمان ارتودنسی به همراه دیگر درمان هایی که ارتودنتیست برای بهبود ناهنجاری فک بکار می برد میتواند باعث بهبود مشکلات فکی در بیمار شود.

درمان های تکمیلی پس از پایان ارتودنسی

در صورتی که دندان های بیمار پس از صاف و مرتب شدن هنوز از نظر اندازه  ، شکل و یا رنگ به طور قابل توجه ای  زیبا نشده باشد ، به منظور برقراری نتایج ایده آل و مورد پسند بیمار به یک متخصص درمان های ترمیمی زیبایی معرفی می شود.

این قسمت از درمان در اغلب موارد بنا به درخواست خود بیمار انجام می شود و به تکمیل و زیباتر شدن نتایج درمان ارتودنسی کمک می کند.

مطلب پایانی

با توجه به مطالب بالا بهتر است که شما قبل از تصمیم برای انجام ارتودنسی ابتدا خطرات و محدودیت های درمان ارتودنسی و مشکلات قابل توجهی که ممکن است در سر راه این درمان بوجود بیاید بطور کامل بررسی کنید و سپس به این درمان آری بگویید.